De pleinen van Bloemhof vragen om een micro-aanpak

Voor een duurzame verbetering binnen de focuswijken moeten we op de domeinen ‘sociaal’, ‘fysiek’ en ‘veilig’ intensiever samenwerken. Zowel binnen de gemeente als met onze wijkpartners, bewoners en ondernemers. Wat betekent dat concreet in de wijk? Wie zijn er aan het werk, hoe doen ze dat en wat staat er te gebeuren? In deze en komende edities van InZicht spreken we de mensen achter de focuswijkaanpak.

Hoewel de objectieve veiligheidscijfers in het wijkprofiel van Bloemhof stijgen, voelen bewoners van deze focuswijk zich niet altijd even veilig. De belevingscijfers blijven fors achter. In de focuswijkaanpak houden Willem den Hollander en Moad Ahouch dit goed in beeld.

Met name het Bloemhofplein, Oleanderplein en het Ireneplein laten een structureel overlastbeeld zien in focuswijk Bloemhof. “In de buitenruimte, en dan vooral deze pleinen, kun je een opstapeling van problemen zien”, zegt Willem den Hollander, kwartiermaker Bloemhof in de focuswijkaanpak. “Dit is eigenlijk goed te verklaren. De buitenruimte is in Bloemhof extra belangrijk omdat we de komende jaren niet op de woningvoorraad kunnen inzetten. Daarnaast hebben de pleinen een functie voor de opgroeiende jeugd. Ze missen vaak vrijetijdsbesteding, en gaan dan rondhangen. Dat leidt tot ongewenst gedrag en vuil achterlaten.”

Zorg en repressie

De pleinen in Bloemhof worden dus een beetje toegeëigend door de opgroeiende jeugd – maar de rest van de wijk moet er ook van kunnen genieten. Willem: “Dit is een duidelijk voorbeeld van hoe repressie en zorg samen nodig zijn, en dat de clusters moeten samenwerken. Wanneer een jongerenwerker, wijkagent of handhaver hen aanspreekt op overlast, kunnen ze vragen of de jongere naar school gaat of hulp nodig heeft. Dan verbinden die ze met een jongerenwerker, wijkteam of intensief jongerencoach van de gemeente. Er zijn al meerdere jongeren zonder dagbesteding naar trajecten als citystewards begeleid. Daar kunnen ze bijvoorbeeld hun VCA-diploma halen, en hebben ze meer kans op een baan. Door dagbesteding neemt overlast af. Neemt niet weg dat wanneer repressie nodig is, dit alsnog ingezet wordt.”

Golfbewegingen

Uit het onderzoek van de focuswijkaanpak blijkt dat bewoners zich onveilig voelen, maar dat ze geen meldingen doen. Trainee en vervangend accounthouder Moad Ahouch licht toe: “Veel bewoners zien het als nutteloos om een melding te maken. Als wij mensen spreken, en ze komen met klachten, vragen we ernaar. We kunnen immers weinig doen als er niet gemeld wordt. ‘Jullie doen toch niks’, horen we vaak. Dan denk ik aan de golfbewegingen in de wijk. Tijdens crisismomenten zit de gemeente er goed bovenop, maar daarna verslapt de aandacht te veel. Logisch, want je moet naar de volgende hotspot. Maar daardoor lijkt het net alsof we steeds weer vertrekken als het goed gaat.”

Meldingsmoeheid

“Voorheen wachtten wij op de meldingen vanuit de wijkpartners”, gaat Moad verder. “Maar nu willen we juist op microniveau inzetten: bewoners en wat hen in de directe omgeving bezighoudt. Op dit moment doen ze namelijk geen meldingen. Daarom moeten we zichtbaar blijven en klachten of gesprekken goed opvolgen. Als we eenmaal hun vertrouwen hebben gewonnen, vertellen ze ons hopelijk meer over wat er écht speelt in de wijk.” Vorige week zat Moad samen met Willem aan tafel bij een overleg over de problemen in de portieken. “Daar konden de bewoners hun verhaal kwijt, en wij het onze. Op basis van dit soort gesprekken willen we sleutelfiguren inzichtelijk maken, een soort onofficiële vertegenwoordigers van de wijk. Daardoor weet ik nu bij wie ik even kan aanbellen tijdens een wijkronde: ‘Hallo, we zijn er weer. Hoe gaat het, wilt u nog iets kwijt?’ Zo gebeurd. Maar je hoort weer dingen en bewoners voelen zich daardoor ook gehoord.”

Foto’s in de wijkpost

Daarnaast wil Willem dat er een zichtbare plek is voor bewoners om aan te kloppen, zodat de overheid wat dichterbij is. “Die komt er nu eind maart met een wijkpost aan de Lange Hilleweg 19B,” vertelt hij. “Bewoners kunnen daar binnenlopen voor een gesprek met Gebiedsorganisatie, Toezicht, Handhaving, de Wijkagenten en directie Veiligheid. Sinds kort is er al een wekelijkse briefing in de wijkpost waarin we informatie uitwisselen met deze partners; wie doet wat, wat heb je gezien, welke hulp heb je nodig? Maar de bewoners willen we er ook zien. Daarom gaan we ze vragen om mooie foto’s van de wijk of van de activiteiten in te leveren. Die kunnen we er ophangen. Uiteindelijk draait veiligheidsbeleving ook om communicatie en dat hebben we te lang laten liggen in deze wijk. Met de focuswijkaanpak willen we het tij keren.”